Starzenie się społeczeństw to globalne wyzwanie, a systemy emerytalne w różnych krajach działają na zupełnie innych zasadach. Gdzie emeryci mogą liczyć na najwyższe świadczenia i jak poszczególne państwa dbają o finansowe bezpieczeństwo seniorów?

Różnorodność systemów emerytalnych

Na świecie funkcjonują trzy główne modele emerytalne:

reklama
  1. System repartycyjny – składki osób pracujących trafiają bezpośrednio do obecnych emerytów. Tak działa m.in. system w Polsce, Niemczech czy Francji.
  2. System kapitałowy – każdy obywatel odkłada środki na własne konto emerytalne, które później wypłacane są w formie renty (np. Chile, Australia).
  3. System mieszany – łączy cechy obu powyższych, zapewniając podstawowe świadczenie państwowe oraz możliwość prywatnego oszczędzania (np. Holandia, Szwecja).

To, ile emeryt otrzymuje, zależy od wielu czynników: wysokości składek, długości pracy, średniej krajowej, ale też struktury demograficznej i kondycji gospodarki.

Gdzie emeryci żyją najlepiej?

Według Global Retirement Index, publikowanego m.in. przez Natixis oraz OECD, najlepsze warunki emerytalne oferują kraje Europy Zachodniej i Skandynawii, a także Australia i Kanada. Pod uwagę bierze się tu nie tylko wysokość świadczeń, ale także opiekę zdrowotną, siłę nabywczą, jakość życia oraz stabilność finansową systemu.

1. Holandia

Uważana za lidera w dziedzinie emerytur. System opiera się na dwóch filarach: państwowej emeryturze (AOW) oraz obowiązkowych funduszach zakładowych. Emeryci otrzymują wysokie świadczenia, często sięgające 80–90% ostatniej pensji. Holandia plasuje się też wysoko pod względem zdrowia i komfortu życia seniorów.

2. Dania i Islandia

Oba kraje oferują stabilne i hojne systemy emerytalne z dużym naciskiem na indywidualne oszczędzanie. Co ważne, wskaźnik ubóstwa wśród osób starszych jest tu jednym z najniższych w Europie.

3. Szwajcaria

Emeryci w Szwajcarii korzystają z systemu trójfilarowego: państwowe świadczenie, obowiązkowe oszczędzanie i dobrowolne fundusze. Średnia emerytura wynosi około 60–70% dochodu sprzed przejścia na emeryturę, co – przy wysokim standardzie życia – czyni ją jedną z najzamożniejszych grup społecznych.

4. Australia

System opiera się na obowiązkowych składkach (superannuation) i państwowym świadczeniu dla mniej zamożnych. Emeryci mają spory wpływ na sposób inwestowania środków. Mimo relatywnie niskich podatków, Australijczycy cieszą się wysokim poziomem świadczeń.

5. Norwegia i Szwecja

Skandynawia słynie z rozwiniętych systemów socjalnych. Emerytury są tam stosunkowo wysokie, a państwo wspiera także inne formy zabezpieczenia, takie jak fundusze inwestycyjne czy emerytury pracownicze.

A jak wygląda sytuacja w Polsce?

Polski system oparty jest głównie na modelu repartycyjnym. Przeciętna emerytura w Polsce wynosi obecnie ok. 3 500 zł brutto, co stanowi niecałe 60% średniego wynagrodzenia krajowego. Choć wsparcie ze strony państwa istnieje (np. trzynasta i czternasta emerytura), eksperci apelują o rozwój trzeciego filaru — IKE, IKZE czy PPK — który mógłby realnie poprawić sytuację przyszłych emerytów.

Czy wysokość emerytury równa się „bogactwu”?

Wysokość emerytury to nie wszystko. Równie ważne są:

  • koszty życia w danym kraju,
  • dostęp do opieki zdrowotnej i usług publicznych,
  • system podatkowy i ulgi dla seniorów,
  • jakość życia, mierzona m.in. poziomem bezpieczeństwa, opieki społecznej i relacji rodzinnych.

Dlatego w krajach takich jak Holandia czy Szwajcaria, nawet emeryci z umiarkowanymi świadczeniami żyją na bardzo wysokim poziomie – bo otoczenie instytucjonalne i społeczne im sprzyja.

Podsumowanie

Na pytanie „gdzie emeryci są najbogatsi?” odpowiedź brzmi: tam, gdzie system emerytalny jest stabilny, przemyślany i wspierany przez państwo i pracodawców. Holandia, Dania czy Australia pokazują, że możliwe jest godne życie na emeryturze — ale wymaga to wieloletniego planowania i współpracy wielu instytucji. Polska ma jeszcze sporo do nadrobienia, ale również coraz częściej stawia na edukację finansową i zachęca do prywatnego oszczędzania.

reklama