30 września 1906 roku był historycznym dniem dla ostrowskiej parafii. W starym drewnianym kościele odprawiono wówczas ostatnie nabożeństwo, a tego samego dnia poświęcono powstającą obok nową świątynię – dzisiejszą konkatedrę św. Stanisława Biskupa i Męczennika. Kończyła się w ten sposób 124-letnia historia drewnianej fary, która służyła mieszkańcom Ostrowa od 1782 roku.
Drewniany kościół wzniesiono w 1782 roku z inicjatywy właściciela Ostrowa, księcia Michała Hieronima Radziwiłła. Była to duża, trójnawowa świątynia zbudowana z drewna sosnowego. Wraz z szybkim rozwojem miasta pod koniec XIX wieku przestała jednak odpowiadać potrzebom coraz liczniejszej parafii. Budowę nowej fary rozpoczęto w lipcu 1904 roku, a 9 października tego samego roku biskup Edward Likowski poświęcił kamień węgielny. Nowy murowany kościół powstawał bezpośrednio obok starej świątyni.
Stary kościół był dużą, drewnianą, trójnawową bazyliką, wzniesioną w latach 1779–1782 z bali sosnowych układanych poziomo i osadzonych na podmurówce. Miał około 32 metrów długości, nawa główna była szeroka na 12 metrów, a dwie boczne po około 3,5 metra. Świątynia nie posiadała wieży; obok stała osobna drewniana dzwonnica z trzema dzwonami. Nawę główną przykrywało drewniane sklepienie beczkowe z okrągłymi oknami, natomiast w nawach bocznych znajdowały się płaskie stropy. Nad głównym wejściem umieszczono chór.
Wnętrze przez lata było stopniowo wzbogacane. W kościele znajdowało się kilka ołtarzy bocznych, m.in. Matki Boskiej Bolesnej, św. Anny, Świętej Trójcy, św. Jana Nepomucena oraz Matki Boskiej Niepokalanie Poczętej. W latach 1875–1881 ks. Edmund książę Radziwiłł na własny koszt odnowił i ozdobił świątynię – przebudowano przejścia między nawami, odmalowano ściany i umieszczono pod sklepieniem osiem dużych obrazów olejnych przedstawiających sceny z życia Chrystusa. Część dawnego wyposażenia zachowano i przeniesiono później do nowej fary, w tym XVII-wieczny obraz św. Anny Samotrzeć.
Przełom nastąpił właśnie 30 września 1906 roku. Źródło historyczne z 1925 roku – Dodatek do Orędownika Ostrowskiego i Odolanowskiego” z 14 sierpnia 1925 roku podaje, że tego dnia w drewnianym kościele odbyło się ostatnie nabożeństwo. Równocześnie ks. dziekan Grośty z Odolanowa dokonał poświęcenia nowobudowanej fary. Po zakończeniu użytkowania starej świątyni przystąpiono do jej rozbiórki – parafialne kalendarium odnotowuje, że prace trwały jeszcze w listopadzie 1906 roku.
Budowę i wyposażanie nowego kościoła ukończono w 1907 roku. 6 października 1907 roku biskup Edward Likowski dokonał jego uroczystej konsekracji. Świątynia, nazywana przez Ostrowian farą, stała się jednym z najbardziej charakterystycznych obiektów miasta. 25 marca 1992 roku, wraz z utworzeniem diecezji kaliskiej przez Jana Pawła II, kościół św. Stanisława Biskupa i Męczennika został podniesiony do rangi konkatedry diecezji kaliskiej.
źródła: na podstawie opracowań zebranych przez Jacka Ryczkiewicza-Konkatedra/
Ks. Arkadiusz Lisiecki – Stary kościół parafialny w Ostrowie z 1906 roku/
Dr. Andrzej Wojtkowski – Pięćsetlecie parafji w Ostrowie z 1935 roku
