Przeglądamy stare fotografie Ostrowa i ostrowian, snując różne opowieści o osobach i czasach na nich uwiecznionych…
Historia ubioru stanowi ważny element takich nauk, jak historia, historia sztuki, a nawet socjologia. Ubiór w epoce świadczył o statusie, o przynależności do określonego stanu, do narodu. Szczególne miejsce zajmowały specjalne stroje, związane z ważnymi wydarzeniami w życiu – chrztem, I Komunią, ślubem. W rodzinnych albumach, ocalałych z obu wojen, odnajduję zdjęcia, które wiele mogą powiedzieć nie tylko o zmieniającej się modzie, ale i o ludziach w te stroje ubranych. Z pewnością wielu czytelników ma w swoich zbiorach podobne skarby…
Na styl ubioru wpływ miała nie tylko panująca moda, ale i to, co działo się w kraju – przykładem czarne suknie, także ślubne (!), w okresie żałoby narodowej po upadku powstań oraz w czasie I wojny światowej, w której tak wiele polskich rodzin okryło się żałobą po śmierci na polach bitew ojców i braci. Jest taki wiersz Konstantego Gaszyńskiego Czarna sukienka:
(…)
Lecz gdy nas zdrady wrogom sprzedały,
Gdy zaległ Polskę najeźdźców rój,
Gdy w pętach jęczy naród nasz cały,
Jeden mi tylko przystoi strój:
Czarna sukienka.
(zdjęcie nr 1)
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości zmienia się świat, upadają trony i mocarstwa, szalone lata 20. – te przynoszą krótkie suknie, modę na „chłopczyce”, fascynacje orientem, kino, automobile i szalone dancingi. Kobiety zrzucają gorsety, studiują, pracują zawodowo, same kreują modę, łamią konwenanse. Suknie ślubne są krótsze, odsłaniają kostkę, a nawet sięgają tylko do połowy łydki – rzecz niewyobrażalna przed wojną! Te zmiany były również wynikiem wojen. Kobiety sanitariuszki, kobiety zastępujące mężczyzn powołanych do wojska, w urzędach i w szkołach, musiały niewygodne suknie zastąpić wygodniejszym ubiorem, nie krępującym ruchów (zdjęcie nr 2).
Jest i druga tendencja, typowa dla lat 30. – łączenie nowego z tradycją. W tych latach panny młode pozwalają sobie na niewielkie dekolty, krótsze rękawy. Przychodzi moda także na tradycyjne treny i długie welony, u bogatszych panien uszyte z jedwabiu, często z tego samego, co suknia i bardzo długie, na głowie upięte nisko w kształcie czepka i koniecznie ozdobione wiankiem. Pantofle do takiej kreacji są szyte na zamówienie, z białego atłasu lub safianu. Biżuteria w tym dniu jest dyskretna – delikatne kolczyki, łańcuszek z medalikiem, zaręczynowy pierścionek, najważniejsza będzie bowiem ślubna obrączka (zdjęcie nr 3).
Panowie do ślubu noszą w tym okresie fraki, surduty, specjalnie uszyte garnitury ślubne z kamizelką, a jeżeli są wojskowymi – galowe mundury (zdjęcie nr 4).
Mariola Jeziorna
